Wybieramy wzór 135 oraz skalę normalną czyli 1.0 i zatwierdzamy Ok. Kreskowanie powinno być wykonane prawidłowo. Teraz odkrywamy pozostałe warstwy aby zobaczyć efekt końcowy. Powinien on wyglądać jak na rysunku 13. Opis poszczególnych wzorów kreskowania opisany dostał w dodatku A.

    Pierwszy rzut obiektu możemy uznać z skończony (oczywiście oprócz opisu). Aby rysunek był wykonany zgodnie z normą należy wykonać jeszcze jeden rzut. Zrozumiałe jest że przy takim ułożeniu rysunku drugi rzyt zawierał będzie widok z góry. Element nasz jest okrągły a więc sprowadzi się to do narysowania odpowiedniej ilości okręgów. Rozpoczynamy od obrysu zewnętrznego. Zmieniamy warstwę aktywną na osie i rysujemy drugą os symetrii, która będzie za razem wyznaczała nam środek okręgu. Ponownie zmieniamy warstwę na obiekt i z głównego menu wybieramy przycisk Okręgi a następnie Rysuj okrąg za pomocą zdefiniowania dwóch punktów . Pierwszy punkt jako środek zaznaczamy na przecięciu się osi symetrii, drugi w odległości 65 mm od niego. W ten sposób powstał nam okrąg o promieniu 65 mm. Analogicznie postępujemy z pozostałymi okręgami. Problemem może dla nas się okazać narysowanie okręgu fazy wewnętrznej. Trudność wynika z tego iż punkt ten nie znajduje się na standardowej siatce. Okrąg ten narysujemy korzystając z linii pomocniczej. Powiększmy sobie fragment rysunku zawierający obszar fazowany i uczyńmy warstwę osie aktywną. Teraz Rysuj linie -> Prostopadła -> Przyciąganie do punktów końcowych. Zaznaczmy punkt naszej prostej na przecięciu górnej krawędzi oraz fazy. Zmieniamy warstwę na obiekt i wybieramy ponownie Okręgi -> Środek i punkt -> oraz przyciąganie do punktów przecięcia . Pierwszy punkt zaznaczmy na przecięciu dwóch osi symetrii, drugi na przecięciu osi symetrii z naszą linią pomocniczą. Tak wykonany okrąg zapewnia nam maksymalną dokładność. Pozostało nam jeszcze usunąć linię pomocniczą.
    Przechodzimy do głównego menu i wybieramy Edycja a następnie Usuń obiekty . Po zmianie menu wybieramy przycisk Zaznacz pojedynczy obiekt . Zaznaczamy naszą linię do usunięcia i naciskamy ponownie Usuń obiekty . Nasza linia została usunięta.

12. Rozmieszczanie otworów pod śruby.

    Na drugim rzucie należy umieścić jeszcze otwory pod śruby. Na warstwie osie rysujemy drugą oś symetrii dla otworu śruby w odległości 15 mm od krawędzi zewnętrznej długości około 20 mm. Następnie w warstwie obiekt rysujemy okrąg o średnicy 10 mm ze środkiem na przecięciu poziomej osi symetrii z linią ostatnio przez nas narysowaną. Teraz drugi okrąg o tym samym środku (widok krawędzi fazy otworu) i średnicy 8 mm. Możemy to wykonać korzystając z linii pomocniczych jak w punkcie 11 lub powiększając rysunek do uzyskania odpowiedniej dokładności siatki pomocniczej.  
    Mając narysowany jeden z otworów pod śruby skorzystamy z narzędzi QCad aby rozmieścić pozostałe. Wybieramy z głównego menu Edycja -> Obróć obiekty wokół dwóch środków . Teraz wskazujemy obiekty do transformacji. Wybieramy dwa okręgi charakteryzujące otwór pod śruby, oraz pionową oś symetrii. Po zaznaczeniu naciskamy przycisk zakończ edycję. Teraz zaznaczamy punkty wokół których obiekty mają być obracane. Pierwszy punkt to punkt przecięcia osi głównych osi symetrii drugi punkt to środek okręgu otworu pod śruby. Po zaznaczeniu obu punktów ukazuje nam się okno dialogowe menu obrotu.


W miejscu Kąt a wpisujemy 90 - chcemy aby nasze elementy były rozmieszczone na okręgu co 90 stopni. Kąt b wpisujemy 0 - nie chcemy aby dodatkowo obiekt obracał się wokół własnej osi. Natomiast liczba kopii wpisujemy 4 - tyle wynosi liczba połączeń śrubowych. Po wyedytowaniu okna klikamy Ok. Nasz rysunek powinien przedstawiać się następująco.