
Rys. 1 Połączenie kołnierzowe.
i definiujemy następujące
warstwy o następujących nazwach:
Rysuj linie ->
Przyciąganie do siatki
. Rozpoczynając w dowolnym punkcie dokumentu należy utworzyć pionową oś symetrii.
Rys 2. Oś symetrii elementu.
Rysuj Linie ->
Przyciąganie do siatki
. Klikamy na osi symetrii w okolicy jej środka celem zaznaczenia początkowego
punktu linii. Używając pola wprowadzania w dolnej części ekranu należy rysować obiekt przechodząc przez
kolejne punkty ('@' oznacza lokalny układ współrzędnych o początku w bieżącm punkcie):
@90,0
@0,15
@-50,0
@0,30
@-40,0

Rys. 2 Widok prawej strony elementu.
następnie Zetnij
. W gónym oknie dialogowym wprowadzamy odstęp (1 i 2) równy 4. Następnie klikamy pierwszą a następnie drugą ścinaną krawędź.

Rys. 3 Widok elementu po ścięciu górnej krawędzi.
a następnie Odbij obiekty
.
Po wybraniu przycisku
należy obrysować istniejący (prawy) obiekt i zatwierdzić przez => (przycisk kontynuuj działanie). W dolnym polu wprowadzania program oczekuje na zdefiniowanie osi odbicia. W odpowiedzi zaznaczamy dwa punkty leżące na osi symetrii. Program wyświetli opcje odbicia - należy zaznaczyć 'Zachowaj oryginał' 
Rys. 4 Widok elementu po odbiciu jego prawej części.
-> Utwórz linie poziome
-> Przyciąganie
do punktów końcowych
. Teraz klikamy
myszką na dolnym końcu skośnej krawędzi fazy rysując linie poziomą przechodzącą przez ten punkt. Utworzona
zostanie linia o długości znacznie przekraczającej szerokość elementu. Wybierając przycisk Edycja
a następnie Wyrównaj obiekty
dopasujemy długość
linii. Klikamy kolejno na krawędzi wyrównywany element - krawędź fazy i element ograniczający krawędź
boczna (punkty 1 i 2 patrz rysunek nr 5). Czynność tę powtarzamy dla krawędzi fazy i osi symetrii (punkty
3,4 rys 5).

Rys. 5 Punkty zaznaczenia przy wyrównywaniu krawędzi fazy.

Rys. 6 Widok elementu po wyrównaniu krawędzi fazy.
oraz Przyciąganie
do siatki rysujemy linię poziomą od lewego wewnętrznego naroża elementu od osi symetrii. Następnie za
pomocą tej samej metody wykonujemy dwie linie pionowe w odległości 25 oraz 30 mm od osi symetrii. Odzwierciedlają
one wewnętrzny gwint. Zgodnie z Polską Normą krawędź wewnętrzną gwintu należy narysować linią cieńszą
niż pozostałe krawędzie elementu. Z tego powodu należy zmienić atrybuty linii wewnętrznej. W tym celu
w Edycji
wybieramy przycisk
Zmień atrybuty
, następnie zaznaczamy
wewnętrzną linię i zatwierdzamy wybór przyciskiem na dole menu narzędziowego. W górnym oknie dialogowym
wybieramy szerokość 1.

Rys. 7 Widok elementu po wykonaniu krawędzi wewnętrznych.
. Klikamy teraz na przecięciu osi symetrii mniejszego otworu
oraz górnej krawędzi elementu. Następnie klikamy prawym przyciskiem myszki aby anulować rysowanie linii.
W ten sposób ustawiliśmy zerowy punkt względnego układu współrzędnych na punkt przecięcia osi symetrii
i krawędzi elementu. Zmieniamy teraz rodzaj przyciągania na Wprowadzanie współrzędnych kartezjańskich
przełączamy na Rel,
wpisujemy współrzędna X równą 7 i klikamy gdziekolwiek na dokumencie. Następnie wpisujemy współrzędną
X=0 a Y=-15. Promień otworu równy jest 7 mm a więc przy ustawieniu dokładności siatki 5 mm nie jest możliwe
narysowanie jego krawędzi korzystając z przyciągania kursora do siatki. Dlatego jednym ze sposobów na
wykonanie tego było skorzystanie z wyżej wymienionego narzędzia. Drugą krawędź otworu można wykonać w
ten sam sposób zmieniając tylko odpowiednio współrzędne lub wykorzystując funkcję Odbij.
Rys. 8 Element po wykonaniu otworu na śruby łączące.
oraz Zetnij
. W górnym oknie dialogowym
wprowadzamy obydwa odstępy równe 2 i odznaczamy 'przytnij'. Przycinamy obiekty jak na rysunku 9.

Rys. 9 Punkty zaznaczane przy ścinaniu krawędzi otworu.
-> Utwórz linie
-> Przyciąganie
do punktów końcowych
. Następnie prowadzimy
dwie poziome linie odzwierciedlające krawędzi fazy. Następnie korzystając z narzędzia wyrównaj obiekty
(Edycja
-> Wyrównaj obiekty
) usuwamy krótkie odcinki
pionowej krawędzi linii leżące między linią fazy a krawędzią zewnętrzną obiektu.

Rys. 10 Widok elemnetu po wykonaniu otworu pod śruby łączące.
Przyciąganie do
punktów końcowych
. Teraz dokonujemy obrysu obszarów kreskowania zwracając uwagę na
jego dokładne zaznaczenie szczególnie w okolicy otworu na śruby łączące. Następnie klikamy przycisk Ukryj
wszystkie warstwy
a potem klikamy
dwukrotnie na przycisku obok warstwy pomoc. Prawidłowo zdefiniowany obszar kreskowania przedstawiony
jest na rysunku 9.
Rys. 11 Prawidłowo zdefiniowany obszar kreskowania.
Klikamy dwukrotnie na warstie kres aby ją odkryć oraz uczynić aktywną następnie z menu głównego wybieramy
przycisk Utwórz kreskowanie
. Teraz naciskając
przycisk Zaznacz wszystkie elementy
zaznaczamy obszary kreskowania.
Podłużnym przyciskiem na dole menu zatwierdzamy wybór. W oknie dialogowym które się ukazało wybieramy
wzór: kąt 45 stopni odstęp 1,5, zatwierdzamy przyciskiem OK. Teraz klikamy przycisk
aby odkryć wszystkie
warstwy. Rysunek połączenie kołnierzowego jest ukończony.