|
Tworzenie ikon uważam za najtrudniejszą sztukę grafiki komputerowej. Szczególnie wysoko oceniam twórczość dwóch związanych z gimpem artystów: jimmac i tigert. Obydwaj są europejczykami. W swoim dorobku mają między innymi popularne splash screeny oraz standardowe ikony dla gimpa, gtk i gnome. Wybrałem prostszą do przygotowania ikonę, aczkolwiek ogólne założenia pozostają niezmienione. Istnieją dwie szkoły tworzenia ikon. Można pracować z wielkim obrazem i na końcu go przeskalować lub pracować z niewielkim obrazem w dużym powiększeniu. Niniejszy przewodnik opisuje drugą metodę. Proces tworzenia ikony należy rozpocząć od utworzenia nowego przezroczystego obrazu o wymiarach 48x48 pikseli. Obraz należy powiększyć do ok. 600% i utworzyć dla niego drugi widok 100% (<Obraz> -> Widok -> Nowy widok), jednocześnie wyłączając przeszkadzające zaznaczenia (<Obraz> -> Widok -> Zaznaczenie) w nowym widoku. Nowy widok będzie traktowany jedynie jako podgląd 1:1 końcowej ikony. Mimo że praca będzie się odbywać na przezroczystych warstwach, warto wprowadzić pod spód nową warstwę koloru szarego podobnego do wypełnienia okna gimpa (kolor o triplecie szesnastkowym #d6d6d6). Pozwoli to na wygodniejszą pracę.
Rysunek 1. Przygotowanie okien
Na przezroczystej warstwie należy zaczynając w lewym górnym rogu i przytrzymując shift utworzyć
narzędziem
Rysunek 2. Tworzenie kół Niestety, zmniejszenie koła w ten sposób spowodowało drobne ale widoczne, wskazywane przez zielone strzałki zniekształcenia. Koło nie jest idealne. Ten subtelny defekt należy ręcznie usunąć używając gumki. Przy ustawieniu wartości Nieprzepuszczalność na ok. 30 (dwukrotne kliknięcie w oknie gimpa na przycisku gumki uruchamia okno opcji) i ustawieniu grubości pędzla na minimalną szerokość 1 piksela potrzebne są 2-3 pociągnięcia gumką w miejscach powodujących zniekształcenie koła. Na rysunku 3 widać, że taka niepozorna zmiana poprawia jakość koła.
Rysunek 3. Poprawione czerwone koło
Na nowej warstwie zostanie utworzony efekt świetlny za pomocą gradientu. Podwójne kliknięcie
na ikonie gradientu
Gradient wprowadza się poprzez narysowanie wektora narzędziem
Rysunek 4. Tworzenie gradientów Kolejnym etapem jest dodanie ptaków. Zostaną w tym celu wykorzystane krzywe Beziera. Szczegółowy opis używania krzywych znajduje się w osobnym przewodniku. Tak jak poprzednio należy rozpocząć od utworzenia nowej warstwy. Po utworzeniu krzywych należy kliknąć w środku tworząc zaznaczenie i używając kubełka wypełnić wnętrze zaznaczenia czarnym kolorem.
Rysunek 5. Dodanie ptaków za pomocą krzywych Beziera Ostatnim etapem jest dodanie cienia. Rysunek jest zbyt mały aby użyć domyślnych opcji dla rzucanego cienia poprzez Script-Fu <Obraz> -> Script-Fu -> Cień -> Rzucany cień. Należy albo dostosować opcje (zwłaszcza promień rozmycia) lub utworzyć cień ręcznie: zduplikować warstwę z ptakami (w oknie Warstwy, kanały i ścieżki czwarty przycisk duplikuje warstwę) i zmniejszyć jej poziom Nieprzepuszczalności (suwak w oknie warstw). Na rysunku piątym przedstawiono końcowy efekt oraz układ warstw z jakich jest zbudowany obraz. Warto zwrócić uwagę na parametr Nieprzepuszczalność dla warstwy cienie.
Rysunek 6. Efekt końcowy Karol Kreński, mimooh at inf sgsp edu pl
|